ΕΛΙΞΗΡΙΑ ΣΕ ΤΙΜΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

Wednesday, September 02, 2009

Με ερωτεύτηκε γιατί έβηχα.


Και πάλι δράστης αυτού του νέου μεγάλου έρωτα, ποιος άλλος, ο νεαρός φίλος μου Μενέλαος.

Τον είδα προχτές, μετά από ένα μήνα, όπου τον είχα αφήσει ερωτευμένο σφόδρα με την καλλίπυγο νεράιδα που διέθετε το αιρ κοντίσιον.
-Βρε βρε βρε, τι κάνεις Μενέλαε; Πώς πάει ο μεγάλος έρως; Τζάμι;
Σιωπή ο δικός σου.
-Βρε συ, τι έπαθες;
-Μη μου μιλάτε για ΄κείνη, σφύριξε μέσα από τα σφιγμένα του χείλη.
Νόμισα ότι σιγοψιθύριζε το γνωστό άζμα και άρχισα να τον ρωτάω διάφορα για τον ερκοντίσιον που τον είχε στείλει στα ουράνια. Αυτός σιωπούσε.
Κάποια στιγμή δεν άντεξε άλλο. Ξέσπασε με μύδρους κατά του γυναικείου φύλου.
-Δεν είναι να εμπιστεύεσαι τη γυνή, τη σήμερον ημέρα. Κατάρα θεού είναι!!! Πλάσμα του διαβόλου!!! Το τραγικό λάθος του πλάστη!!!
-Μα, τι σου έκανε; Την είδες με άλλον;
-Κάτι χειρότερο.
-Σου ζήτησε τίποτα εξτρήμ;
-Ακόμα χειρότερο.
-Ήθελε γάμο από τώρα;
-Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σ΄αυτό που έκανε.
-Μα τι, τέλος πάντων, θα με σκάσεις!
-Την αγάπησα για το αιρκοντίσιον, θυμάσαι;
-Φυσικά.
-Ε λοιπόν, ενώ μου είχε πει ότι ήταν ενεργειακής κλάσης Α, ξέρεις τι ανακάλυψα;
-…
-Ήταν κλάσης Δ!!!. Και ούτε που είχε σκοπό να τον αλλάξει με το μέτρο της απόσυρσης.
Δεν είναι να έχεις μπέσα στις γυναίκες σου λέω!!! Και τη χώρισα.

Συμφώνησα στο θέμα της μπέσας και των ενεργειακών κλάσεων και συμμερίστηκα όσο γινόταν τον πόνο του. Κι ενώ του έλεγα διάφορα παρηγορητικά λόγια και πονεμένα παραδείγματα της ζωής μου, κάποια στιγμή μου λέει:
-Καλά ντε, μην κάνεις κι έτσι!
-Εεεεεεεε;
-Λέω, μην κάνεις έτσι!
-Μα…
-ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ ΞΑΝΆ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΣΦΟΔΡΑ.
Έμοιασε ξαφνικά τόσο χαρούμενος, το δε μέγιστο διαπραγματευτικό του όπλο, το χαμόγελό του, άνθισε στα χείλη του.
-Έλααααααααα
-Αμεεεεεεεεέ!
-Μολόγα.
-Ε να, βρέθηκα προ ημερών σε ένα πάρτι, προσπαθώντας να ξεπεράσω την ενεργειακή κλάση Δ.
Κι εκεί γνώρισα μια κορασίς. Ήτο πολύ όμορφη, γοητευτική θα έλεγα, συναρπαστική θα συνέχιζα, ακολούθως σαγηνευτική, επιπροσθέτως θελκτική, συν τοις άλλοις έκπαγλη, μαγευτική ωσαύτως…
-Εεεεεεεεεεε, νταξ φτάνουν οι επιθετικοί προσδιορισμοί, πάμε στην ουσία.
-Τι να σου πω, παρ΄όλο που εμαγεύθην, δεν τολμούσα να τη φλερτάρω. Φαινόταν υπεράνω των δυνατοτήτων μου, ε να ρε παιδί μου, ήτο μια ντίβα!!!
-Ε και πώς σε ερωτεύτηκε σφόδρα μια ντίβα;
-Ενώ ουδεμία σημασία μου έδινε, κάποια στιγμή, ξαφνικά, με κοίταξε με το στόμα ανοιχτό και βλέμμα αισθησιακό. Έκτοτε δεν έπαιρνε τα μάτια από πάνω μου, μέχρι που κοκκίνισα.
-Εσύ να κοκκινίσεις; Τες παν. Και τι ήταν αυτό που ξαφνικά την επηρέασε τόσο;
-Κι εγώ με αυτή την απορία ήμουν, δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι, δεν έκανα κάτι ηθελημένα.
Μέχρι που μου εξήγησε, εκεί προς το τέλος της βραδιάς, όταν η πανσέληνος μας έλουσε με τον ασημένιο καταρράκτη της στον κήπο του σπιτιού, όπου σχεδόν με παρέσυρε.
-Έβηξες, μου είπε, και αυτό με γοήτευσε. Και από τη στιγμή εκείνη δεν μπορούσα να ξεκολλήσω το βλέμμα μου. Και κάθε φορά που έβηχες, τόσο πιο πολύ ένιωθα ότι ερχόμουν πιο κοντά σου. Και στο τέλος, εκεί που σε έπιασε ο ασταμάτητος βήχας και ήπιες μια γουλιά από το HELTHA, το σιρόπι που είχες στην τσάντα ARMANI, ε τότε πια ένιωσα πως θα μπορούσα να σε ερωτευτώ.

Ο Μενέλαος κοντοστάθηκε λίγο και πήρε το χαζοχαρούμενο ύφος που παίρνουν όλοι οι ερωτευμένοι όταν αναλογίζονται τα αρχικά στάδια του έρωτά τους.
-Μα σοβαρά μιλάς; Το ρωτάω.
-Έτσι ρώτησα κι εγώ, μόλις συνήλθα από το σοκ. Και η σαγηνευτική μου ανέλυσε το θέμα σε βάθος.
-Ξέρεις Μενέλαε, τι σημαίνει ένας βήχας σήμερα; Και μάλιστα σαν το δικό σου; Έχω ακούσει βήχες και βήχες – προς ενημέρωσή σου, η μαμά είναι φαρμακοποιός και περνάω από το Φαρμακείο και ακούω αυτόν τον καιρό πάμπολλους βήχοντες ορίτζιναλ και ξεροβήχοντες με νόημα, επί τη εμφανίσει μου – αλλά σαν το δικό σου, κανένα. Και καταλαβαίνεις ότι ο βήχας σου σήμαινε πως πιθανότατα είχες ιό. Και αυτόν τον ιό σου ήθελα να τον κάνω δικό μας ιό, να τον κολλήσω από σένα τώρα που είναι νωρίς και χωρίς επιπλοκές, να μου φύγει το άγχος της νέας γρίπης, να μη χρειαστεί να πάω σε κανένα πάρτι γρίπης στο Κολωνάκι, όπου ακούω πως γίνονται διάφορα και η μαμά θα φωνάζει. Καθώς έβηχες και τα σταγονίδια έπεφταν πάνω μου και ήξερα ότι κάποιο από αυτά είχε πάνω του τον ιό σου, σχεδόν εκστασιαζόμουνα.

(Το φεγγάρι, λόγω ενός παρεμβληθέντος σύννεφου, σταμάτησε το λούσιμο και στο προκύψαν
σκότος η σαγηνευτική έσκυψε, σχεδόν ακούμπησε στα χείλη του Μενέλαου και με αισθησιακή
φωνή του είπε:
-Βήξε, Μενέλαε, βήξε ξανά. Θέλω να με ιώσεις, τώρα!!!).

Ο Μενέλαος σταμάτησε την αφήγηση και ξαναπήρε το χαζοχαρούμενο ύφος, ο ανεφέρθη
ανωτέρω.
………….
Κι έτσι, να ακόμα ένας ερωτευμένος λόγω της νέας γρίπης. Για τις επιπλοκές ακόμα δεν ξέρουμε.
Όπως επίσης δεν ξέρουμε αν τα πράγματα έγιναν έτσι, όπως τα αφηγήθηκε ο Μενέλαος!!!
Ε μα κι αυτός, άλλοτε ερωτεύεται αιρ κοντίσιον, άλλοτε ερωτεύεται βήχων, τι να πιστέψει κανείς.
posted by elix_geo at 3:00 AM

2 Comments:

Περαστικά.

September 4, 2009 at 4:12 PM  

o Μενελαος
να ειναι πιο προσεχτικος
την επομενη φορα!!!!

περαστικα του!!!!

September 10, 2009 at 3:26 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home

eXTReMe Tracker
ελιξιριομανείς